Fotoradar w Woli Zaradzyńskiej pod Łodzią robi zdjęcia powyżej 60 km/h

Lila Sayed
Lila Sayed
Zaktualizowano 
Ile zdjęć w ciągu kilkunastu dni, bo tyle działa fotoradar przy drodze krajowej nr 41 w Woli Zaradzyńskiej (gm. Ksawerów), zrobiło urządzenie piratom drogowym? Nie wiadomo. Jak informuje wydział komunikacji Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, statystyki dotyczące zarejestrowanych naruszeń prowadzone są w okresach kwartalnych. A to oznacza, że będzie można podsumować prace ksawerowskiego prędkościomierza dopiero w połowie października. Czytaj na następnej stronie, jaki błąd kierowcy dopuszcza urządzenie UG w Ksawerowie
Ile zdjęć w ciągu kilkunastu dni, bo tyle działa fotoradar przy drodze krajowej nr 41 w Woli Zaradzyńskiej (gm. Ksawerów), zrobiło urządzenie piratom drogowym? Nie wiadomo. Jak informuje wydział komunikacji Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, statystyki dotyczące zarejestrowanych naruszeń prowadzone są w okresach kwartalnych. A to oznacza, że będzie można podsumować prace ksawerowskiego prędkościomierza dopiero w połowie października.

Wiadomo natomiast, że fotoradar dopuszcza błąd kierowcy do 10 km/h. Czyli wyzwala się, gdy kierowca jedzie z prędkością powyżej 60 km/h.

Tylko w dniu testowym (urządzenie było testowane 13 sierpnia przez 24 godziny) „pstryknął” 106 zdjęć. Jeśli taki poziom naruszeń miałby się utrzymać, do dzisiaj prędkościomierz upolowałby ponad tysiąc kierowców!

Jak informuje GITD, fotoradar rejestruje naruszenia pojazdów nadjeżdżających.

Nowy fotoradar na ulicach Łodzi. Gdzie stanie urządzenie i b...

Jak wygląda procedura mandatowa?

Do właściciela pojazdu, którego uwiecznił fotoradar, wysyłana jest korespondencja ze zdjęciem oraz trzy rodzaje oświadczenia - właściciel przyznaje się do wykroczenia i przyjmuje lub odmawia przyjęcia mandatu, właściciel wskazuje osobę, która kierowała, albo nie wskazuje tylko bierze winę na siebie. Właściciel wypełnia jedno z nich i odsyła GITD.

Ksawerowski fotoradar pojawił w Woli Zaradzyńskiej w grudniu ubiegłego roku. Siedem i pół miesiąca trwało uruchomienie go. Jak twierdzą funkcjonariusze, opóźnienie spowodowała zwłoka energetyków, którzy miesiące przyłączali go.

Urządzenie stanęło między remizą OSP a szkołą podstawową w Woli Zaradzyńskiej. Postawiono go właśnie w tym miejscu ze względu na dużą liczbę wypadków. W ciągu kilku ostatnich lat doszło w tym miejscu do kilku śmiertelnych wypadków i serii zdarzeń drogowych, w których ranni zostali uczestnicy. Przyczyną aż 30 z nich była nadmierna prędkość.

Przypominamy, że za jazdę z prędkością przekraczającą dopuszczalną wartość o 50 km/h, policjanci zabierają prawo jazdy. Poniżej tej wartości - grozi mandat.

Zobacz też; Rozpędzone bmw uderza w przystanek autobusowy

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 11

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

G
Gość
2019-08-25T20:33:19 02:00, Zażenowany:

Hm, że to niby jakaś sensacja? WOW, radar robi zdjęcia samochodów, które przekraczają dozwolona prędkość! Niesamowite! Rozumialbym tytuł, gdyby tam było 90, a radar robi od 60... Żenada.

25 sierpnia, 22:04, ?:

Tak? A ruchasz się?

Co? No?

Znaku zapytania: A czy poza tym wszystko w porządku?

R
Refael72

Rola procesowa pozwanego.

Poważnym brakiem formalnym wezwania jest brak precyzyjnego określenia roli w jakiej występować

miałbym w sprawie. Brak ten skutkuje uniemożliwieniem mi realizacji prawa do obrony –

bezwzględnej przesłanki procesowej.

Oczywistym jest, że dla każdego „uczestnika” postępowania przewidziany jest inny zestaw

przysługujących mu praw. Zatem fundamentalną częścią wystosowanego przez organ wezwania

winno być wskazanie, czy w sprawie występuję w roli świadka, czy też np. obwinionego.

Jeśli bowiem przypisano mi rolę osoby obwinionej – to niniejszym korzystam z prawa odmowy

złożenia wyjaśnień (art. 54 § 6 kpw) w kwestii wskazania kierującego pojazdem, a mam prawo

odmówić złożenia wszelkich wyjaśnień w sprawie, czego nie można zrównywać z przypisaniem mi

winy i obwinieniem za czyn wskazany w art. 96 § 3 kw.

Natomiast gdybym w sprawie miał występować w charakterze świadka (a wszak w przypadku

żądania od danej osoby złożenia oświadczenia wiedzy lub oświadczenia woli obciążającego inną

osobę, pierwsza z wymienionych osób będzie świadkiem w sprawie), na podstawie art. 183 § 1

ustawy z dnia 06 czerwca 1997 r. Kodeksu postępowania karnego (Dz.U. z 1997 r. Nr 89 poz. 555 z

późn. zm.; dalej: „kpk”) w zw. z art. 41 § 1 kpw przysługuje mi prawo uchylenia się od udzielenia

odpowiedzi na pytanie o korzystającego z pojazdu w momencie popełnienia czynu, również z obawy

przed odpowiedzialnością karną za fałszywe oskarżenie – przestępstwo stypizowane w art. 234

ustawy z dnia 06 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 1997 r. Nr. 88 poz. 553 z późn. zm.; dalej:

„kk”). Przestępstwo takie popełnić można również z winy umyślnej w zamiarze ewentualnym.

Powyższe okoliczności realizacji swojego prawa nie mogą stanowić podstawy mojej

odpowiedzialności na podstawie art. 96 § 3 kw.

Jak wyżej wskazano, korzystanie z przysługujących mi praw procesowych nie może być

interpretowane jako zła wola lub naruszenie prawa.

Jako wezwany, muszę mieć zagwarantowaną ochronę swoich praw – również przed represyjnością

organu wzywającego. Na tle obowiązujących przepisów nie jest możliwym, by świadek jednocześnie

występował w roli obwinionego czy też podejrzanego. Prawa takich osób są zgoła różne. W skrajnym

wypadku, bezprawne działania organu mogą być interpretowane jako nadużycie władzy – tj. czyn

niedozwolony wskazany w art. 231 kk, a także może spełniać przesłanki przestępstwa opisanego art.

235 i 236 kk.

***

Mając na uwadze wszystko powyższe, wnoszę jak na wstępie.

R
Refael72

„Dążenie do pociągnięcia za wszelką cenę do odpowiedzialności kogokolwiek w związku z

ujawnionym wykroczeniem nie może stanowić żadnego usprawiedliwienia kierowania do właściciela

lub posiadacza pojazdu alternatywnie żądania przyjęcia mandatu karnego za to wykroczenie lub

denuncjacji innej osoby. Żądanie takie można, jak się wydaje, zinterpretować jako przyjęcie przez

właściwy organ państwa domniemania winy właściciela lub posiadacza pojazdu sfotografowanego

przez urządzenie rejestrujące. ”

Uprawnienia Inspekcji Transportu Drogowego

Inspekcja Transportu Drogowego nie jest organem uprawnionym do złożenia wniosku o ukaranie za

wykroczenie stypizowane w art. 96 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (t.j. Dz.U.

1971 nr 12 poz. 114 z późn. zm.; dalej „kw”). Jego stosowanie, jest związane z art. 78 ust. 5 ustawy

Prawo o ruchu drogowym - w stosunku do osoby wyznaczonej do reprezentowania właściciela lub

posiadacza pojazdu, która nie wykonała obowiązku wskazania, komu powierzyła pojazd do

kierowania lub używania w oznaczonym czasie, zakres tego uprawnienia ogranicza art. 129g ust. 1

ustawy – Prawo o ruchu drogowym do dwóch wykroczeń polegających na: przekraczaniu

dopuszczalnej prędkości, niestosowaniu się do sygnałów świetlnych. Jakkolwiek nie można

kwestionować uprawnienia Inspekcji Transportu Drogowego do ustalania danych właściciela lub

posiadacza pojazdu lub kierującego pojazdem (art. 129g ust. 2 pkt d ustawy – Prawo o ruchu

drogowym), to nie sposób zgodzić się z tezą jakoby Inspekcji Transportu Drogowego, przysługiwały

uprawnienia do wniesienia do sądu wniosku o ukaranie w sprawie o „niewskazanie” osoby kierującej

pojazdem, czyli do występowania z wnioskiem o ukaranie takiej osoby za ujawnione w toku

prowadzonych czynności wykroczenie stypizowane w art. 96 § 3 k.w . Przepis art. 17 § 3 ustawy z

dnia 27 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (t.j. Dz.U. 2001 Nr 106 poz.

1148 z późn. zm.; dalej „kpw”) stanowi, iż organom administracji rządowej samorządowej, organom

kontroli państwowej i kontroli samorządu terytorialnego oraz strażom gminnym (miejskim)

uprawnienia oskarżyciela publicznego przysługują tylko wówczas, gdy w zakresie swego działania w

tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły wykroczenia i wystąpiły z wnioskiem

o ukaranie. W powyższym przepisie zostało użyte sformułowanie „w zakresie swego działania”, czyli

dotyczy to sytuacji, w których w zakresie działania Inspekcji Transportu Drogowego, wynikającym z

przepisów prawa materialnego, ujawnione zostaje wykroczenie, a następnie organ ten występuje z

wnioskiem o ukaranie.

Przepis prawa materialnego – art. 129g ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym uprawnia

Inspekcję Transportu Drogowego do prowadzenia czynności wyjaśniających, kierowania do sądu

wniosków o ukaranie, oskarżania przed sądem oraz wnoszenia środków odwoławczych wyłącznie w

postępowaniach w sprawach o wykroczenia, o których mowa w ust. 1 tego przepisu, tj. przekraczania

dopuszczalnej prędkości, niestosowania się do sygnałów świetlnych. Nie istnieje zatem norma

ustawowa, na podstawie, której Inspekcja Transportu Drogowego byłaby upoważniona do ujawniania

innych naruszeń przepisów ruchu drogowego niż przekraczanie dopuszczalnej prędkości i

niestosowanie się do sygnałów świetlnych, w związku z powyższym nie posiada ona też,

wynikającego z treści art. 17 § 3 k.p.w., uprawnienia oskarżyciela publicznego.

Na tle powyższego oczywistym jest, że przesłanki do zaktualizowania się Państwa prawa do złożenia

wniosku o ukaranie sprawcy wykroczenia w niniejszej sprawie nie nastąpiły.

R
Refael72

Wniosek o umorzenie postępowania

Działając w imieniu własnym, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21-05-2018r. podaję, że pismo to

posiada formalne i merytoryczne wady, które czynią je bezprawnym, a w konsekwencji wezwanie to

nie odniesie względem mnie skutku.

Wady te przyjęły przede wszystkim postać:

Skierowanie wezwania sformułowanego w sposób alternatywny, a przy tym niedopuszczalne

przyjęcie konstrukcji domniemania odpowiedzialności właściciela pojazdu;

Skierowanie wezwania przez nieuprawniony organ;

Brak określenia roli procesowej wezwanego, co uniemożliwiło jemu realizację swoich praw, w

tym prawa do obrony.

W związku z powyższym, wnoszę o umorzenie postępowania wywołanego lub związanego z

przytoczonym wyżej wezwaniem.

Uzasadnienie

Wezwanie alternatywne.

Odebrane przeze mnie wezwanie nosi cechy wezwania alternatywnego, bowiem zgodnie z jego

treścią zostałem postawiony przed wyborem wskazania siebie jako winnego popełnienia

wykroczenia; wskazania osoby, która pojazdem kierowała lub korzystała z niego w momencie

popełnienia wykroczenia; wskazania i udowodnienia, że pojazd został użyty wbrew mojej woli i

wiedzy przez nieznaną mi osobę, czemu nie mogłem zapobiec; wskazania i udowodnienia, że nie

jestem właścicielem lub posiadaczem pojazdu, albo przed wyborem odmówienia wskazania sprawcy

wykroczenia. Warto przy tym wskazać, że alternatywne sformułowanie treści wezwania nie musi

wynikać wprost z jego treści, lecz może również zostać zinterpretowane na podstawie załączonych

do wezwania formularzy.

Dopuszczalność stosowania tego rodzaju wezwań została zakwestionowana zarówno przez Trybunał

Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 marca 2014 r. (sygn. akt: P 27/13), odbierając takim

wezwaniom wiążącej mocy prawnej; jak i w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r.

(sygn. akt: III K 431/13). Na tle niniejszej sprawy za celowe uznać należy przywołanie wybranych

fragmentów wyżej przywołanych orzeczeń:

„Niedopuszczalne jest zatem kierowanie przez właściwy organ alternatywnie żądania przyjęcia

mandatu karnego za wykroczenie lub denuncjacji innej osoby. Skierowanie żądania przyjęcia

mandatu karnego oznacza bowiem, że sprawca wykroczenia nie budzi wątpliwości, co ze swej istoty

wyklucza jednoczesne kierowanie żądania denuncjacji innej osoby. Cdn

R
Refael72

Odpisujemy, że zgodnie z orzeczeniem TK i NSA wezwanie alternatywne jest nielegalne w związku z tym wnioskujemy o umorzenie postępowania.

G
Gość

Tylko potem niech nie placza ze wypadek

H
Horsemen

Z tego co widziałem. Mogę się mylić. Fotoradar nie jest oznaczony znakiem "radarowa kontrola prędkości" więc prawnie nie powinien działać a mandaty można zaskarżyć.

T
Trollo

Srałem tam!

Pod szkołą!

b
bezkomentarza

Droga krajowa nr 41 (DK41) – droga krajowa klasy G[1] w województwie opolskim przebiegająca przez powiat nyski oraz prudnicki o długości ok. 33 km. Łączy Nysę z Prudnikiem oraz granicą z Czechami

Z
Zażenowany

Hm, że to niby jakaś sensacja? WOW, radar robi zdjęcia samochodów, które przekraczają dozwolona prędkość! Niesamowite! Rozumialbym tytuł, gdyby tam było 90, a radar robi od 60... Żenada.

L
Lol

Najgłupszy tytuł w historii !! Stosuj się do przepisów a nie musisz się obawiać 1000000 fotoradarów powinno być !!!

Dodaj ogłoszenie